................

А вы сёньня... што... пачулі  што?.. ўспомнілі?

Кожную нядзелю – пра гэта – у перадачы “Вострая Брама”. На радыё Свабода.

Рыхтуючы мінулую перадачу пра юбілеёныя даты новага году, я наўмысна не згадаў пра 20-я ўгодкі Чарнобыльскай катастрофы. Бо, па-першае, у “Вострай Браме” мы гаворым пра клясычныя юбілеі крокам у 25 гадоў, па-другое, Чарнобыль – гэта ніякая не гісторыя, калі й сёньня ад радыяцыі працягваюць паміраць навародкі, і ніхто ў Беларусі ня можа пачувацца ў поўнай небясьпецы ад наступстваў той катастрофы. Нарэшце, па трэцяе, была для асобнай гаворкі і адмысловая нагода. Шчыра кажучы, ня думаў, што змагу даведацца пра Чарнобыль нешта новае, пакуль мне ў рукі не патрапіў макет новае кнігі, што рыхтуецца менавіта да 20-х угодкаў. Тры беларускія фотамастакі задумалі скласьці фотаальбом, які даваў бы сумарнае веданьне пра ўсё, што зьвязанае з катастрофай – і цераз такую вось прызму сумы прыватных назіарньняў і перажываньняў атрымаць разгадку тайны Чарнобыля. Бушнёў здымаў прыроду ў Зоне, Раманюк – тое, што засталося ад архаічных традыцый, а Кляшчук – чарнобыльскіх дзяцей у бараўлянскай лякарні. Пры гэтым кожны зь іх давяраў свае адкрыцьці і здагадкі ня толькі фотакамэры, але і слову. Кожны пісаў свой Чарнобыльскі дзёньнік – сваю споведзь. У выніку атрымалася кніга пра беларускі лёс.

Беларускі лёс сёньня – гэта ўсеагульная і татальная падмена паняцьцяў. Мы жывем у сьвеце, дзе важным называецца тое, што насамрэч ня мае ніякага значэньня, і наадварот. Скажам, навінамі ў нас называюцца нейкія кантракты нейкага завода, тады як сьмерць дзіцяці ад чарнобыльскае лейкеміі – гэта справа будзённая, пра якую не гавораць, як пра няважнае, а да таго ж і ня вельмі прыемнае. Але ж сьмерць дзяцей – гэта рэальная зьява рэальнага жыцьця нашага народа. Ня новыя тэхналёгія шынамантажу на Белазе і не рэкорды на жніве, якія пераасэнсаваць у дачыненьні да блізкае і зразумелае праўды папросту немагчыма, а скарачэньне насельніцтва краіны, генафонду нацыі. Заўважце, ніякай палітыкі, але за гады кіраваньня цяперашняе ўлады насельніцтва Беларусі перастала складаць 10 мільёнаў. Якія яшчэ паказчыкі важнейшыя за гэты? 

Па папярэдняй ацэнцы, колькасць насельніцтва Беларусі за 2004 год паменшылася на 49,9 тыс. чалавек і склала на 1 студзеня 2005 года 9млн799,2 тыс. чалавек. Як паведамілі ў Міністэрстве статыскі і аналізу, скарачэнне колькасці насельніцтва абумоўлена перавагай колькасці памерлых над народжанымі з адначасовым зніжэннем узроўню міграцыйнага прыросту.

З 1994 года колькасць жыхароў нашай краіны штогод змяншаецца на 20-40 тысяч. За 1999 год натуральны спад насельніцтва Беларусі склаў 31,1 тысячы чалавек. Алесь КНЯЗЮК, БелаПАН.

Мінск, 9 лістапада. У Беларусі стала менш за 10 мільёнаў жыхароў. Як паведамілі БелаПАН у Міністэрстве статыстыкі і аналізу, сёлета за восем месяцаў насельніцтва краіны зменшылася на 19,9 тысячы і склала на 1 верасня 9 999,6 тысячы чалавек.

Такім чынам, спраўдзіўся прагноз інфармацыйнай кампаніі БелаПАН, зроблены яшчэ напачатку года. Згодна з ім, за мяжу 10 мільёнаў колькасць жыхароў рэспублікі павінна была адкаціцца ў жніўні, што і адбылося. У новы 2001 год Беларусь уступіць з насельніцтва каля 9 990 тысяч чалавек.

Такія вынікі натуральнага спаду насельніцтва, які назіраецца ў краіне з 1994 года. За апошнія шэсць гадоў колькасць жыхароў зменшылася больш чым на 300 тысяч. Гэта першае вядомае за ўсю гісторыю Беларусі такое працяглае зніжэнне колькасці насельніцтва ў выніку натуральнага спаду. Асноўнымі ягонымі прычынамі з'яўляюцца спад нараджальнасці і рост смяротнасці. Так, калі ў 1990 годзе каэфіцыент нараджальнасці на 1 000 жыхароў складаў каля 14 чалавек, то ў студзені - жніўні 2000-га - 9,4; каэфіцыент смяротнасці - адпаведна 10,7 і 13,6. Асноўнымі прычынамі смяротнасці грамадзян Беларусі застаюцца хваробы сістэмы кровазвароту (у 53 працэнтах выпадкаў), новаўтварэнні (14), а таксама няшчасныя выпадкі, атручэнні і траўмы (12 працэнтаў).

ООН в Беларуси > О Беларуси > Население

Население

Численность населения Беларуси — 9 миллионов 849 тысяч человек (2003 год). Женщины составляют 53.2% населения, мужчины — 46.8%. Горожане составляют 71.5% населения, сельские жители — 28.5%.

Современная демографическая ситуация в Беларуси свидетельствует о явном демографическом кризисе, проявившемся прежде всего в снижении рождаемости и росте смертности населения. Как результат — сократилась общая численность населения. Более 20 лет поколение детей численно не восполняет поколения родителей. Средний размер семьи составляет 3.2 человека. 

Причины падения рождаемости:
особенности возрастной структуры (в детородный возраст вступили женщины — дети "детей войны", малочисленное поколение которых отразилось на рождаемости); 
 нестабильность социально–экономической ситуации; 
резкое падение уровня жизни населения; 
смена социальных ориентаций; 
экологические последствия катастрофы на Чернобыльской АЭС

За последние несколько лет детское население Беларуси уменьшилось на 3%
22 ноября 2000 г.
По данным главного инспектора главного управления социальной и воспитательной работы Министерства образования Беларуси Галины Руденковой, за последние несколько лет детское население страны уменьшилось на 3%. С 1995 года на 14% выросла заболеваемость детей. За 1999 год на 2600 человек увеличилось количество детей-инвалидов. 11% ребят воспитываются в неполных семьях /это 265 тысяч человек/.

Тенденция неизменна – население Беларуси сокращается
"Белорусы и рынок"
На 1 октября 2005 г. численность населения составила 9.762,5 тыс. человек и по сравнению с началом года уменьшилась на 37,6 тыс. человек. Сокращение численности населения обусловлено превышением на 38,6 тыс. человек числа умерших над числом родившихся. За январь — сентябрь 2005 г. в республике родилось 67,5 тыс. детей (что на 0,6 тыс. человек больше, чем годом ранее), а умерло 106,1 тыс. человек (на 1,9 тыс. больше). При этом смертность детей в возрасте до 1 года уменьшилась с 7,2 до 6,4 случая на 1.000 родившихся.

Маргіналізацыя. Сябрына – ТБК, Дзеяслоў – Маладосьць, СБП – СПБ... Адкрытыя для таго, каб залучыць у сваі шэрагі чым большую колькасьць без асаблівага разбору. Не ствараюць кантэксту.

Ці згодныя вы з тым, каб Беларусь стала адной з расейскіх правінцыяў? 

А калі б так усё ж здарылася, як бы вы на гэта рэагавалі?

... пісаў Максім Багдановіч.

А што сёньня мы ў гэтым сэнсе чуем і што ўспамінаем?

У перадачы “Вострая Брама”

Штотыдзень.